( 1 ) 1 - اسماعيل بن عمار صيرفى نقل كرده است كه به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : فدايت شوم ! آيا مؤمن براى مؤمن ( مايهء ) رحمت است ؟ فرمود : آرى ! عرض كردم : چگونه ؟ ! فرمود : هر مؤمنى كه برادر ايمانيش براى درخواست و حاجتى به نزد او بيايد ، ( به منزله ) رحمتى است كه از جانب خداوند براى او فرستاده شده است ، پس اگر خواستهء او را بر آورد ، در حقيقت رحمت را پذيرفته ، و اگر او را رد كرد در حالى كه مىتوانست خواسته‌اش را برآورده سازد ، بىترديد رحمتى را كه خداوند به جانب او روانه ساخته بود ، قبول نكرده است ، و اين رحمت را تا روز قيامت نگاه مىدارند ، و ( در آن روز ) در اختيار آن مؤمن نيازمند قرار مىگيرد ، اگر بخواهد خود از آن بهره مىگيرد و يا به ديگرى مىبخشد . اى اسماعيل ! آن مرد مؤمن در روز قيامت در مورد اين رحمت الهى - كه براى او مقرر شده است - اختيار دارد ، آيا به نظر تو آن را به چه كسى خواهد داد ؟ ! عرض كردم : فدايت شوم ! گمان نمىكنم كه آن را به ديگران واگذارد ، حضرت فرمود : گمان مكن ، بلكه يقين داشته باش كه او ( اين رحمت الهى را ) از خود دور نخواهد ساخت . اى اسماعيل ! هر كس كه برادر